کمپین در زاهدان

من چه بگویم از این رنگی دنیا که سهم من از رنگ هایش محدود میشود به چند رنگ تیره و تنها دلخوش نگاه به رنگ هایش و بس .. چه بگویم از آن بنفش سیر که دلم می خواهد با یاسی شالی هماهنگش کنم ..اما تنها همان چشم ها و نگاه کفایت می کند که باز داردم از این کار .. چقدر دلم آن سبز روشن را می خواهد که به رویش قرمز گلی را بپاشم و بعد سرمست از این همه زنده بودن به تمامی آدم ها لبخند بزنم ..اما باز نگاه ها و این بار لب هایی که به زمزمه های زهر آلودی بهم می خورند.. منصرفم می کنند از هر آنچه بهاری بودن است .. چقدر قرمز است این رنگ ها برای من و چه زود عوض می شویم با آن ها در هر مکان! اما هنوز باور دارم به روزهای خوب نیامده با هر چه دوری است.

دوستان همت نمی کنند ، برای بروز کردن اینجا .. کاش دوباره همان جمع صمیمی قبل بوجود آید!