کمپین در زاهدان

ادامه مطلب

تغيير براي برابري - بيانيه زير را فعالان جنبش زنان با توجه به محدوديت هاي ارتباطي کنوني امضا کرده اند ممکن است بسياري هنوز اين بيانيه را نديده باشند . پيش از بازداشت ژيلا بني يعقوب و همسرش بهمن امويي آنها جزو امضا کنندگان اين بيانيه بودند و اکنون خود نيز به جمع بازداشت شدگان پيوستند.

به سرکوب زنان و مردان ايران پايان دهيد

کليه بازداشت شدگان را آزاد کنيد

انتخابات غير دمکراتيک دهمين دوره رياست جمهوري گرچه از پراقبال ترين انتخابات اين دوره براي ايجاد تغيير مسالمت جويانه بود، آنچه در پي آن آمد اعتراض همگاني را برانگيخت.

طيف وسيعي از فعالان جنبش زنان، در کمپين ها و گرايشات مختلف، در کنار فعالان دانشجويي، کارگري، مدني و سياسي، قوميتي، روزنامه نگاران، و... در انتخابات شرکت کردند تا به دولت تبعيض نگر "نه" بگويند، و خواهان رفع تبعيض هاي جنسيتي عليه زنان شوند.

اميد به تغيير وضعيت، ميليون ها زن و مرد را به پاي صندوق هاي راي کشاند، اما نتيجه شمارش آرا اين اميد را به ياس بدل کرد و اعتراض گسترده ي مردمي را برانگيخت. اعتراضي که پاسخ حاکميت به آن خشونت عريان، ضرب و شتم ومجروح کردن و کشتن شهروندان عادي، بازداشت فعالان و وکلاي حقوق بشر، فعالان سياسي و مدني، روزنامه نگاران، فعالان دانشجويي و قوميتي و... بود.

دامنه خشونت هاي خياباني توسط نيروهاي سرکوبگر، اعم از آمر و عامل، بار ديگر دانشگاه ها و خوابگاه هاي دانشجويي را به خاک و خون کشيد تا خاطره تلخ 18 تير کوي دانشگاه در ذهن خسته از خشونت ايرانيان انعکاسي پايان ناپذير يابد. خبر ها حاکي از آن است که تعداد قابل توجهي از دانشجويان دختر و پسر در شهرهاي مختلف ايران کشته، مجروح، بازداشت و/يا مفقود الاثر شده اند.

قطع همه مسيرهاي تلفني و اينترنتي در کنار موارد بالا، دسترسي نسبتا آزاد به اطلاعات و ارتباطات را به حداقل رسانده و باعث افزايش تشويش اذهان عمومي شده است. حاکميت با در دست داشتن مهم ترين رسانه ها، به ويژه صدا و سيما، منتقدان و معترضان به اقدامات قهري و تماميت خواهانه خود را اغتشاش طلب و اراذل و اوباش مي خواند و خشم مردم را دامن مي زند. در عين حال، همچنان با ناديده گرفتن حقوق مردم بيشترين خشونت را به انواع مختلف به آن ها اعمال مي کند.

ما، جمعي از فعالان جنبش زنان، ضمن محکوم کردن تمامي اقدامات خشونت بار و تحقير آميزي که در اين سال ها عليه زنان و مردان ايران و در جهت سرکوب آن ها صورت گرفته است و مي گيرد، با تاکيد بر تداوم تلاش براي احقاق خواسته هاي جنبش زنان که نقش مهمي در اين سال ها در افزايش آگاهي و مبارزات مدني داشته است، همبستگي خود را با معترضان به نتايج انتخابات اعلام مي داريم، و خواستار آزادي بي قيد و شرط بازداشت شدگان چند روزه اخير، و تامين وتضمين آزادي هاي مدني و سياسي در ايران هستيم.

بيست و نه خرداد 1388

آرزو حسيني ، آرش انواري، آرش نصيري اقبالي، آزاده اميري، آزاده خسروشاهي، آزاده فرامرزيها، آزاده نعمتي، آزيتا شرف جهان، آسيه اميني، آنوشا شهسواري، آيدا سعادت، آيدا کريمي، ابراهيم طاهري، احترام شادفر، احمد صادقي، اشكان مسيبيان، اعظم ابطحي، افرا شکرلو، اکرم سلح جو، الناز انصاري، اميد حسين زاده، اميد کلانتري، امير رشيدي، ايليا ماهان،بابك غياثي، باربد گلشيري، باوند بهپور، بلال مرادويسي، بهاره هدايت، بهجت حسيني، بهرام زنگنه، بهزاد خوشحالي، بهمن احمدي امويي، بهناز شکاريار، بيتا طاهباز، پرستو اله ياري،پروشات شکرلو، پروين اردلان،پروين دانا،پروين ذبيحي،پروين ضرابي، پريا نعمتي، پويا عزيزي، تارا آغداشلو، تارا نجداحمدي، ترانه بني يعقوب، ثريا قزل اياغ، جمشيد آيين دار، جواد صفوي زاده، حسن ماهان، حشمت صفايي، حمید حمیدی ، حميده نظامي، خديجه مقدم، خشايار جهانيان، دکتر هوشنگ سبحاني، دلارام علي، راحله حسيني، راضيه نعمتي، رزيتا شرف چهان، رضا ماهان، رضا نعمتي، رکسانا ستايش ، روحي افسر، روشنک قريشي،رويا درشتي، زويا اسکندريان، زهرا محمدي، زهرا نبوي، زهره ارزني، زهره اسد پور، زهره امين، زهره عراقي، زينب پيغمبرزاده، ژاله سالاري، ژيلا بني يعقوب، سامان شاه محمدي، ستاره دباغ، ستاره سجادي، سجاد سلطان زاده، سحر سجادي، سحر صنيعي، سعيد موسوي، سعيده هاتف، سمانه عابديني، سمانه فريد، سميرا افخمي، سميه رشيدي، سميه فريد، سودابه سيرجاني، سوزان ذاکر، سوسن طهماسبي، سولماز احمري، سهراب كريمي، سهراب مهدوي، سهيلا مرعشي، سياوش منتظري، سيمين بهبهاني، سيمين مرعشي، شعله ايراني ،شقايق درخشان، شهاب الدين شيخي، شهرام آقامير، شهرام شيدايي، شهرزاد جهانيان، شهرزاد هاديان، شهلا شفيق، شیرین اردلان، شيرين عبادي، شيرين فاميلي، صبا دباغ، صدف عدل گستر، صديقه مقدم، صفا پوينده، ،طاهره ماشالله، طلعت تقي نيا، عذرا صمدي، عفت ماهباز، علي اخوان، علي اکبر خسروشاهي، علي صادقي، علي طايفي، علي عبدي، علي مشمولي، علي‌ واعظي پور، فاطمه شاه نظري، فتانه عباسي فر، فتانه فراهاني ، فخري شادفر، فخري نامي، فراز يکيتا، فرانک فريد، فرحناز جمالي، فرخنده برکسه، فرخنده جبارزادگان، فرزاد طلوعي، فرزانه طاهري، فرشاد شعباني، فرشيد محمودي تهراني، فرهاد داودي، فريده جلالي، فريده غائب، فريده فرهنگ، فريده مقدم، فريده ميرزايي، فرين حسين روحانيان، فريناز آزادفر، فيروزه مهاجر، قدسي سرمست، کاظم علمداري، کامبيز گرمستاني، کاوه رضايي ، کيوان اميري الياسي، کيومرث حکيم، كاوه قاسمي كرمانشاهي، كاوه ماهان، كبري كريمي، گلاله بهرامي، گلنازملک، گيتا طاهباز ، ليلا وثوقي، ليلا هاشمي، مارال فرخي، مجيد ملکي ، محبوبه کرمي ، مرضيه محجوبي، مرضيه وفا مهر، مريم پناهي، مريم حسين خواه، مريم رضوي، مريم زندي، مريم مالک، مژگان ثروتي، مسعود شکري، مسعود كرمي، مصطفي عبدي، معصومه پريدار، معصومه عراقي، معصومه مسعودي، ملوک ملاحسيني، مليحه رزازان، منصور تيفوري، منصوره شجاعي، منصوره مسعودي، منوچهر فريد، منيژه مرعشي، مونا عليخواه، مهدي مجتهدي، مهرانگيز کار، مهرنوش اعتمادي، مهسا خيرالهي، مهسا شکرلو، مهشيد جوانمرد، مهين رضوي، مينا زندي، مينا کريمي، مينا ماني، نادر حاجي محسن، نازلي فرخي، ناصر کلانتري، ناهيد جعفري، ناهيد کشاورز، ناهيد ميرحاج، نرگس خسروي، نرگس طيبات، نسترن موسوي، نسرين ستوده، نسرين سياوشي، نسرين صمدي، نسيم خسروي مقدم، نسيم سرابندي، نسيم سلطان بيگي، نسيم کريمي، نفيسه آزاد، نگار نهاوندي، نوشين احمدي خراساني، نوشين خاکي، نويد محبي ، نيره توحيدي ، نيکزاد زنگنه، نيلوفر انسان ، نيلوفر کشميري، نيلوفرگلکار، وجيهه مقدم، وهاب دوستي دوكشكاني، ويدا بيگلري، الهام بنايي، الهام قيطانچي، الهام هاديان، هايده تابش، هدي امينيان، هما کاوياني، هما مداح، هنگامه مشهدي الاصل، ياسر عزيزي، ياسمن گرمستاني، ياشار گرمستاني، ياور خسروشاهي،

 

http://www.campaignforequality.info/
http://www.campaignforequality.info/english

از آنجا که در هر جامعه هر فرد انسانی به عنوان یک شخص حقیقی محسوب می شود و هر شخص حقیقی مو ضوع حق و تکلیف قرازر می گیرد که در برسی این حقوق و تکالیف به دو جنس زن و مرد مسائلی می شود که ذهن انسان را به سوی آنها سوق می دهد از جمله مهمترین این مسائل چگونگی توزیع این حقوق و تکالیف و مناسبات اجتماعی زنان و مردان است.
طبق اصل بیستم قانون اساسی ایران همه افراد ملت اعم از زن و مرد یکسان در حمایت از قانون قرار دارند. و همه از حقوق انسانی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با رعایت موازین اسلامی بر خو ردارند. عبارت عام اصل فوق بیانگر یکسانی حقوق زن و مرد در روابط و مناسبات اجتماعی آنها می باشد که اشاره صریح به برابری و عدم تبعیض میان زن و مرد در حقوق و تکالیف است و باید مبنای قوانین عادی و دیگر نظام مندی های قانونی قرار گیرد. که در عمل شاهد عکس این قضیه هستیم چه به لحاظ مکانیسم های قانونی و چه از نظر عرف جامعه قواعد و مقرراتی آنچنانی در حمایت از زنان وجود ندارد.
چرا حقوق زنان و مرد نباید برابر باشد؟ آیا در جهان مدرنی که ما به سر می بریم وقت آن فرا نرسیده است که ما هم به این مهم توجه بیشتری نماییم؟
شاید شایسته این است که که از خود بپرسیم که زنان امروز چه تفاوتهایی با زنان دیروز دارند؟ آیا زنان همچنان باید جنس دوم هستند؟

ادامه مطلب

 

 

تورم، گراني، بيکاري ، مسکن، جامعه امنيتي،عدم آزادي مطبوعات، عدم آزادي بيان و از همه مهمتر غم نان، مشکلات اساسي مردم ايران هستند و از طرفي ديگر، دولت که خود را دولت عدالت و مهرورزي معرفي کرده است به جاي اينکه به فکر رفع مشکلات اساسي مردم باشد واين مشکلات را رفع کند، هر روز با دادن تزهاي حاشيه اي و بدون کارشناسي  بر اين مشکلات دو چندان مي افزايد. اين مشکلات کل مردم ايران هستند و مشکلات زنان جامعه ما دوچندان هستند. وجود تبعيض جنسيتي در مشاغل مختلف، تفات سطح دستمزد زن و مرد در شرايط يکسان کاري، ارتقاء نيافتن زنان به سمت هاي مهم مديريتي،وعدم حق قضاوت حتي در دادگاه هاي خانواده، ايفاي نقش جنسيتي خاص زنان در منزل و کمبود مشاغل نيمه وقت براي زنان، زمينه ساز شدن کناره گيري از کار تمام وقت در برابر مردان، بي ثباتي بازار کار ز نان، تخصيص مشاغل پر مسئوليت و کم مزد مانند پرستاري، معلمي، کارگري مغازه و مشاغل رده پايين ادارات به آنها، ازديگرمشکلات جامعه زنان هستند.

جالب است دولت بجاي اينکه وقت بيشتري را براي حل اين مشکلات صرف کند، وقت بيشتري را براي افزودن به اين مشکلات صرف مي کند. نمونه بارز اين مشکل تراشي ها لايحه معروف به « لايحه حمايت  از خانواده » است که از طرف قوه قضاييه تنظيم و تقديم دولت شد و بعد از تصويب شدن در هيئت وزيران تقديم مجلس شوراي اسلامي شد تا به تصوييب مجلس برسد. اين لايحه داراي پنجاه وسه ماده واز شش فصل تشکيل شده است.

در مقدمه لايحه آمده است که اين لايحه در پاسخ به اصل بيست ويک قانون اساسي تهيه شده است.اصل بيست ويک قانون اساسي پنج بند دارد که اين لايحه فقط به بند سه آن مي پردازد. ( اصل بيست ويک قانون اساسي: دولت موظف است حقوق زنان را در تمام جهات با رعايت موازين اسلامي تضمين نمايد وامور زيررا انجام دهد.

بند يک). ايجاد زمينه مناسب براي رشد شخصيت زن و احياي حقوق مادي و معنوي او.

بنددو).حمايت مادران، به خصوص در دوران بار داري و حضانت فرزند و حمايت از کودکان بي سرپرست.

بند سه). ايجاد دادگاه صالحه براي حفظ کيان و بقاي خانواده.

بند چهار). ايجاد بيمه خاص بيوه گان و زنان سالخورده و بي سرپرست.

بندپنج). اعطاي قيموميت فرزندان به مادران شايسته در جهت غبطه آنها در صورت نبود ولي شرعي)

در اين لايحه مشکلات فراواني به چشم مي خور د که اصلي ترين آنها را مواد 22و 23و25 تشکيل مي دهند. ماده 22 اين لايحه ثبت متعه( يا همان ازدواج موقت «صيغه») ر ا از قانون حذف مي کند. ماده 23 نيز اجازه ازدواج مجدد را به مرد مي دهد،منوط به اجازه دادگاه و احراز تمکن مالي و تعهد اجراي عدالت ميان زنان و بدون نياز به اجازه زن اول.

ماده 25 ماليات بر مهريه هاي سنگين و رقم بالا مي گذارد و هرچه مقدار مهريه بالا رود اين ماليات نيز تصاعدي افزايش مي يابد. در مواردي ديگر هم مشکلاتي از طرف دولت براي جامعه زنان به وجود آمده که در زير به آنها مي پردازيم.

متعه:( شهوت راني شرعي که قرار است رسمي شود) . متعه که به اشتباه يا غرض آن را ازدواج موقت مي نامند يعني تمتع؛تمتع در مقابل يک مزد. پس ازدواج موقت واژه اي اشتباه و بي معني است و اکثر فقها نيز اين کلمه را جايگزين متعه نمي دانند. در قانون و شرعيت ما از ازدواج دو نوع عنوان نشده است و در تعريفي که از ازدواج شده است نگفته اند که ازدواج دائم و غير دائم. 

 

ادامه مطلب

 

 

جنبش اجتماعي زنان در زمره ي پديده هاي اجتماعي تاثير گذار در دوران مدرن قرار مي گيرند . جامعه شناسان جنبش هاي اجتماعي را از عوامل مهم دگرگوني و تغييرات اجتماعي تلقي مي كنند، هر چند در زمينه ميزان تاثيرگذاري آنها اجماع نظر ندارند.جنبش هاي اجتماعي را مي توان بر اساس محورت افكار و ايدئولوژي ، مكانيسم تاثير گذاري ،تعداد اعضاء ،تكيه گاه طبقاتي اجتماعي و دوره هاي تاريخي طبقه بندي نمود كه جنبش فمينيستي را بر اساس ويژگي ها مي توان جزئي از جنبش هاي اجتماعي دانست.

اين جنبش مبارزه خود را از سال1892  شروع كرد و در طول تاريخ خود همواره سعي در بر آشفت باورهاي پدرسالار و ريشه كن كردن سيطره تبعيض جنسي و كسب حقوق مدني و آ‍زادي هاي اجتماعي براي زنان داشته است.

با اينكه فمينيسم به عنوان يك جنبش طرفدار حقوق آزادي زنان از اواخر قرن نوزدهم آغاز شد ، اما واقعيت اين است كه مبارزه زنان براي بهبود وضعيتشان به زمان هاي بسيار دورتر بر مي گردد . زن در گذشته اصولاً «مرد ناقص»انگاشته مي شد چه تا قبل از قرن هجده اعتقاد بر اين بود كه فقط يك جنس در طبيعت است و آن جنس مرد است . مثلاً به نظر ارسطو زن موجودي است كه فاقد پاره اي از خصوصيات مردانه است. علوم زيست شناسي و بيولوژي هم در خدمت اين اعتقاد گرفته مي شد زيرا در آناتومي هايي كه از انشان تا قبل از قرن هجده در دسترس است، تفاوت چنداني بين بيولوژي زن و مرد قايل نبودند و حتي اندام زنانه را هم صورت محقر و ضعيف اندام مردانه مي دانستند و زن را « مرد عقيم شده» مي خواندند اين ناديده انگاشتن زنان به عنوان به عنوان يك جنس متمايز سرچشمه اسثمار آنها بود.اما در قرن هجده با تحولاتي كه در علوم زيست شناختي روي داد اين تفكر نادرست پايان يافت و زن به معناي زيست شناسي از نو متولد شد هر چند از آن پس از ديدگاه مردان به زنان تا حدودي تغيير كرد اما در عمل تفاوت آشكاري احساس نمي شد . ساختار جامعه قبل از صنعتي شدن جوامع هم طوري بودكه زنان چندان به محروميت هايشان آگه و حساس نبودند . چون كار و توليد در محيط خانه صورت مي گرفت زنان مستقيماً در فرايند توليد شركت داشتند . با صنعتي شدن جوامع و ظهور كاپيتاليسم محيط كار و خانه از هم جدا شد و در نتيجه نقش مردان در اقتصاد پر رنگ تر شد و زنان در حصار خانه زنداني شدند.همين موضوع باعث به وجود آمدن اولين نحله هاي جنبش شد . در ظهور و گسترش جنبش هاي فمينيستي ويرجينيا وولف در سال  پايه گذاري كرد. با كتاب اتاقي از آن خود «A Room of ones own  1929 »  .

ادامه مطلب